دانشگاه پیام نور مطالعات نوین در علوم تربیتی 3115-9605 1 3 2026 02 20 The Application of the Dramaturgical Approach in Teaching Classical Texts: Innovative Strategies for Teachers in Iran's Educational System کاربرد رویکرد نمایش پردازی در آموزش متون ماندگار: راهکارهای نوین برای معلمان در نظام آموزشی ایران 9 27 12841 10.30473/ns.2026.76659.1018 FA محمد فاقدی دکتری تخصصی فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه خوارزمی تهران. رمضان برخورداری دانشیار گروه فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه خوارزمی تهران. یحیی قائدی دانشیار گروه فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه خوارزمی تهران. Journal Article 2025 10 27 In educational systems, the effective transmission of cultural heritage to new generations is one of the most significant challenges. Classical texts, as a key part of this heritage, embody not only literary values but also the cultural and historical identity of society. However, understanding and engaging with these texts, particularly for younger generations immersed in contemporary languages and cultures, requires the adoption of innovative educational approaches. This study employs the dramaturgical approach to examine the teacher's role as a dramaturge in teaching classical texts and analyzes how the principles of this approach can enhance the teaching and learning process. The research is qualitative and descriptive-analytical in nature, designed to explore and evaluate the effective use of classical texts in classrooms through a dramaturgical lens. The research methodology involves applying Frankena's deductive method to elucidate the application of the dramaturgical approach in the use of classical texts in classrooms, as well as to define the knowledge and skills required for this approach. The primary aim of this research is to propose strategies for localizing, rewriting, and effectively utilizing classical narratives to enhance students' understanding and connection with these texts. The findings indicate that adopting a dramaturgical approach can significantly improve students' ability to analyze, comprehend, and achieve conceptual coherence when engaging with classical texts. This study also presents practical strategies and exercises for effectively integrating classical texts into classroom instruction. در نظام‌های آموزشی، انتقال مؤثر میراث فرهنگی به نسل‌های جدید یکی از مهم‌ترین چالش‌ها است. متون ماندگار به‌عنوان بخشی از این میراث، نه تنها ارزش‌های ادبی، بلکه هویت فرهنگی و تاریخی جامعه را نیز در بر دارند. با این حال، درک و ارتباط با این متون، به‌ویژه در نسل‌های جدید که با زبان‌ها و فرهنگ‌های معاصر درگیر هستند، نیازمند استفاده از رویکردهای نوین آموزشی است. این پژوهش با استفاده از رویکرد نمایش پردازی به بررسی نقش معلم به‌عنوان نمایش پرداز در تدریس متون ماندگار می‌پردازد و چگونگی به‌کارگیری این اصول در بهبود فرآیند یاددهی - یادگیری را تحلیل می‌کند. این پژوهش از نوع کیفی و توصیفی-تحلیلی است و به‌ منظور بررسی و تحلیل استفاده مؤثر معلم از متون ماندگار با رویکرد نمایش پردازی در کلاس‌های درس طراحی شده است. روش پژوهش به شرح زیر است :از قیاس فرانکنا برای تبیین کاربرد رویکرد نمایش پردازی در استفاده از متون ماندگار در کلاس درس و تبیین دانشها و مهارتهای مورد نیاز برای استفاده از این رویکرد استفاده شد. هدف اصلی این پژوهش، ارائه راهکارهایی برای بکارگیری و استفاده موثر از روایت‌های ماندگار به ‌منظور افزایش درک و ارتباط دانش‌آموزان با این متون است. یافته‌های پژوهش نشان داد که استفاده از رویکرد نمایش پردازی می‌تواند به بهبود تحلیل، فهم و انسجام مفهومی دانش‌آموزان در مواجهه با متون ماندگار منجر شد. این مطالعه همچنین راهبرد‌ها و تمرین‌های عملی برای ادغام مؤثر متون کلاسیک در آموزش کلاسی ارائه می‌دهد.

http://ns.journals.pnu.ac.ir/article_12841_abf11cfc01d0ce77ed620cd54f154e13.pdf

دانشگاه پیام نور مطالعات نوین در علوم تربیتی 3115-9605 1 3 2026 02 20 The Role of Factors Related to Lecturer Teaching in Predicting Achievement Motivation and Academic Satisfaction of Medical Students نقش عوامل مرتبط با تدریس استاد در پیش بینی انگیزش پیشرفت و رضایت تحصیلی دانشجویان پزشکی 29 40 12844 10.30473/ns.2026.76631.1016 FA مرضیه کاظمی دانش آموخته دکترای پزشکی، گروه پزشکی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران سید جعفر نصرت آبادی استادیار گروه پزشکی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران. محمد احمدی ده قطب الدینی استادیار گروه تربیت معلم و مربی، واحد انار، دانشگاه آزاد اسلامی، انار، ایران. 0000-0003-1738-2220 Journal Article 2025 10 25 This study proposed to investigate the factors related to the lecturer teaching in predicting the achievement motivation and academic satisfaction of medical students. The research method was descriptive-correlational and a sample of 193 medical students studying medicine at the Islamic Azad University of Kerman was selected using the convenience sampling method, and they answered the Achievement Motivation Questionnaire (AMS) by Vallerand et al. (1992), Ahmadi Academic Satisfaction Questionnaire (2009), and a researcher-made questionnaire that factors related to lecturers teaching. The results showed that access to the lecturer is a positive predictor of students' satisfaction with the university and satisfaction with lecturer behavior. Lecturer behavior is a positive predictor of students' satisfaction with the university, attitude towards education, and satisfaction with lecturer behavior. The lecturer's ability to express the material is a positive predictor of students' attitude towards education. The results showed that factors related to the lecturer teaching have a greater role in predicting academic satisfaction than the achievement motivation of medical students. این پژوهش با هدف بررسی عوامل مرتبط با تدریس استاد در پیش بینی انگیزش پیشرفت و رضایت تحصیلی دانشجویان پزشکی انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی- همبستگی بود و یک نمونه 193 نفری از دانشجویان پزشکی شاغل به تحصیل در رشته پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی کرمان با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به پرسشنامههای انگیزش پیشرفت (AMS ) والراند و همکاران(1992)، پرسشنامه رضایت تحصیلی احمدی (1388)، پرسشنامه محقق ساخته مرتبط با عوامل استاد پاسخ دادند. نتایج نشان داد دسترسی به استاد پیشبینی کننده مثبت رضایت از دانشگاه و رضایت از رفتار استاد، توسط دانشجویان است. رفتار استاد پیشبینی کننده مثبت رضایت از دانشگاه، نگرش به تحصیل و رضایت از رفتار استاد، توسط دانشجویان است. توانایی استاد در بیان مطالب پیشبینی کننده مثبت نگرش به تحصیل دانشجویان است. نتایج نشان داد عوامل مرتبط با تدریس استاد نقش بیشتری در پیشبینی رضایت تحصیلی نسبت به انگیزش پیشرفت دانشجویان پزشکی دارند.

http://ns.journals.pnu.ac.ir/article_12844_0abb1a32600f15f18e0962af1a5c804c.pdf

دانشگاه پیام نور مطالعات نوین در علوم تربیتی 3115-9605 1 3 2026 02 20 Understanding Non-Specialist Teachers' Experiences of Teaching Children with Special Needs: a Phenomenological Study درک تجارب معلمان غیرمتخصص از آموزش کودکان با نیازهای ویژه: مطالعه‌ای پدیدارشناختی 41 64 12896 10.30473/ns.2026.76500.1044 FA زاهد فرجی دانشجوی دکتری رشته مدیریت آموزشی، دانشگاه کردستان، ایران. حبیب الله قادرمرزی استادیار گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران ساریه صالح‌پور دانش‌آموخته کارشناسی رشته آموزش کودکان با نیازهای ویژه مریم شمسی دانش‌آموخته کارشناسی رشته آموزش کودکان با نیازهای ویژه Journal Article 2025 11 12 This study proposed to reveal the experiences of these non-specialist teachers in schools for children with special needs in Kurdistan Province. The study population consisted of all non-specialist teachers working in special needs schools in the province. Among them, fifteen teachers who lacked formal education in special needs instruction and had at least one year of teaching experience were selected as the sample through purposive criterion sampling. This research was conducted using a phenomenological approach, and data were collected through semi-structured interviews with the purposively selected teachers. Data analysis was carried out using Colaizzi’s method and MAXQDA software, through which the main and sub-themes related to the teachers’ experiences were extracted. The findings indicated that non-specialist teachers rely on personal resilience, individual adaptability, and efforts to understand and recognize the characteristics of children in order to cope with the teaching environment. Individual–motivational factors and interactions with families and parents also play a significant role in shaping their attitudes and emotions. Meanwhile, the teachers face various challenges in structural–organizational aspects, teacher preparation and training, and the characteristics of students and the learning process, all of which influence their work experiences. The study shows that the employment of non-specialist teachers in schools for children with special needs often results from staff shortages, and addressing this issue requires fundamental decisions at the administrative level. Furthermore, providing essential training courses before assigning non-specialist individuals can improve teaching quality and support these teachers. این پژوهش با هدف بازنمایی تجارب معلمان غیرمتخصص در مدارس کودکان با نیازهای ویژه استان کردستان انجام شد. میدان پژوهش شامل تمامی معلمان غیرمتخصص شاغل در مدارس کودکان با نیازهای ویژه این استان بود. از میان این معلمان پانزده معلم فاقد تحصیلات مرتبط با آموزش ویژه و دارای حداقل یک سال سابقه تدریس، به روش نمونه‌گیری هدفمند از نوع ملاکی به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. این پژوهش با رویکرد پدیدارشناختی و با استفاده از روش مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با معلمان انتخاب‌شده به‌صورت هدفمند، داده‌ها را جمع‌آوری کرد. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش کلایزی و نرم‌افزار MAXQDA صورت پذیرفت و مضامین اصلی و فرعی مرتبط با تجارب معلمان استخراج شد. نتایج نشان داد که معلمان غیرمتخصص برای سازگاری با محیط تدریس، بر تاب‌آوری و سازگاری فردی و تلاش برای درک و شناخت کودکان تکیه می‌کنند. عوامل فردی-انگیزشی و تعامل با خانواده و والدین نیز نقش مهمی در شکل‌گیری نگرش و احساسات آن‌ها ایفا می‌کند. درعین‌حال، معلمان با چالش‌های متعددی در حوزه‌های ساختاری - سازمانی، آماده‌سازی و آموزش معلم و ویژگی دانش‌آموزان و فرآیند یادگیری مواجه هستند که بر تجربه کاری آن‌ها تأثیرگذار است. این پژوهش نشان می‌دهد که استخدام معلمان غیرمتخصص در مدارس کودکان با نیازهای ویژه اغلب به دلیل کمبود نیرو صورت می‌گیرد و برای رفع این مشکل، اتخاذ تصمیمات اساسی در سطح اداری ضروری است. همچنین، برگزاری دوره‌های آموزشی لازم پیش از گمارش افراد غیرمتخصص، می‌تواند به بهبود کیفیت آموزش و حمایت از این معلمان کمک کند.

http://ns.journals.pnu.ac.ir/article_12896_95bcffb51150a7df4fe7a97e26c5779c.pdf

دانشگاه پیام نور مطالعات نوین در علوم تربیتی 3115-9605 1 3 2026 02 20 Construction and Validation of the Iranian Adolescents’ Self-Harming Thoughts Questionnaire ساخت و اعتباریابی پرسشنامه افکار خود آسیب‌رسان نوجوانان ایرانی 65 77 12904 10.30473/ns.2026.76554.1013 FA مهدی شمالی احمدآبادی دکتری روانشناسی، آموزش و پرورش شهرستان اردکان، یزد، ایران عاطفه برخورداری احمدآبادی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران Journal Article 2025 11 17 This study proposed to develop and validate a questionnaire on self-harm thoughts among Iranian adolescents. The present research is a quantitative and descriptive study conducted among the population of second-cycle secondary school students in Ardakan city in 2025. Sampling was conducted using convenience sampling. The research instruments included the Self-Harm Thoughts Questionnaire, the Self-Harm Behaviors Questionnaire (Shomali & Barghdari, 2024), and the Self-Esteem Scale (Rosenberg, 1965). Data were analyzed using SPSS 26 and AMOS 24 statistical software. The results of exploratory factor analysis showed that the Self-Harm Thoughts Questionnaire is unidimensional and consists of 8 items. The internal consistency of the questionnaire was calculated by determining the correlation coefficient of each item with the total questionnaire, ranging from 0.372 to 0.737. A significant positive relationship was found between self-harm behaviors and self-harm thoughts, as well as A significant negetive relationship was found between between self-esteem and self-harm thoughts, confirming convergent and divergent validity The results of confirmatory factor analysis indicated factor loadings above 0.4, root mean square error of approximation (RMSEA) of 0.079, goodness-of-fit index (GFI) of 0.945, comparative fit index (CFI) of 0.958, and χ²/df value of 2.406, which support the construct validity of the questionnaire. The Cronbach's alpha value was also 0.821, indicating adequate reliability of the questionnaire. Based on the results of this study, the Self-Harm Thoughts Questionnaire for Iranian adolescents is a suitable tool for assessing self-harm thoughts. این مطالعه با هدف ساخت و اعتباریابی پرسشنامه افکار خود آسیب‌رسان نوجوانان ایرانی انجام شد. پژوهش حاضر از نوع پژوهش‌های کمی و توصیفی است که در جامعه آماری دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر اردکان در سال 1404 انجام شد. نمونه‌گیری به روش در دسترس انجام شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه افکار خود آسیب‌رسان، رفتارهای خود آسیب‌رسان (شمالی و برخورداری، 1403) و عزت نفس (روزنبرگ، 1965) بود. داده‌ها با استفاده نرم‌افزارهای آماری spss26 و Amos24 تحلیل شد. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی نشان داد پرسشنامه افکار خود آسیب‌رسان تک عاملی و دارای ۸ سوال است. همسانی درونی پرسشنامه از طریق محاسبه ضریب همبستگی هر یک از سؤالات با کل پرسشنامه محاسبه شد و در دامنه 372/0 تا 737/0 قرار گرفت. بین رفتارهای خودآسیب‌رسان و افکار خودآسیب‌رسان رابطه مثبت معنی‌دار و بین عزت نفس و افکار خودآسیب‌رسان رابطه منفی معنی‌دار به‌دست آمد و روایی همگرا و واگرا تائید شد. نتایج تحلیل عاملی تائیدی نشان داد بارهای عاملی بالای ۴/۰، خطای تقریب (RMSEA)۰۷9/0، شاخص نیکویی برازش (GFI) برابر با ۹4۵/۰، شاخص برازندگی تطبیقی (CFI) برابر با ۹58/0 و مقدار df/χ2 نیز 406/۲ بدست آمد که از روایی سازه پرسشنامه پشتیبانی می‌کنند. مقدار آلفای کرونباخ نیز 821/۰ بدست آمد که نشان‌دهنده پایایی مناسب پرسشنامه است. بر اساس نتایج این مطالعه، پرسشنامه افکار خود آسیب‌رسان نوجوانان ایرانی ابزاری مناسب برای سنجش افکار آسیب به خود است.

http://ns.journals.pnu.ac.ir/article_12904_b3b0133518886683fc824eb6017a9847.pdf

دانشگاه پیام نور مطالعات نوین در علوم تربیتی 3115-9605 1 3 2026 02 20 The Effect of Storytelling on Learning Social Skills and Reducing Anxiety in Female Elementary School Students in Kerman تاثیر قصه گویی بر یادگیری مهارت های اجتماعی و کاهش اضطراب در دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی شهر کرمان 79 93 12943 10.30473/ns.2026.76793.1021 FA نسیم سعید دانشیار گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0000-0002-5668-5884 زهرا نوش زاده دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم تربیتی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. Journal Article 2025 10 29 The present study proposed to investigate the effectiveness of storytelling intervention on improving social skills and reducing anxiety levels in elementary school students. This study was applied research employing a semi-experimental design with a pre-test-post-test control group. The statistical population included all second-cycle female elementary school students (grades four, five, and six) in kerman city during the academic year 2024-2025. Participants were selected through non-probability convenience sampling. After administering the pre-test, 40 students with low social skills scores and high anxiety levels were chosen and randomly assigned to experimental and control groups (20 students per group). The control group received no intervention, while the experimental group underwent a storytelling program consisting of 10 sessions. Research instruments included the texas social skills inventory (tiss), the anxious thoughts questionnaire (anti), and a cognitive-emotional storytelling intervention protocol, whose content validity was confirmed by psychology specialists and university professors. Data were analyzed at the descriptive level using mean, standard deviation, and variance, and at the inferential level using multivariate analysis of covariance (mancova). Statistical analysis was performed using spss software version 26. The results indicated that the storytelling intervention significantly enhanced social skills and reduced anxiety levels in female students. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی مداخله قصه‌گویی بر یادگیری مهارت‌های اجتماعی و کاهش سطوح اضطراب در دانش‌آموزان دوره ابتدایی بود. این مطالعه از نوع کاربردی بوده و با روش نیمه‌آزمایشی و طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل اجرا گردید.جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دختر دوره دوم مقطع ابتدایی (پایه‌های چهارم، پنجم و ششم) شهر کرمان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴بود. نمونه‌گیری به شیوه غیراحتمالی در دسترس انجام گرفت و پس از اجرای پیش‌آزمون، 40 دانش‌آموز دارای نمرات پایین در مهارت‌های اجتماعی و سطوح بالای اضطراب انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 20 نفر) جایگزین شدند. گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد، در حالی که گروه آزمایش در معرض برنامه قصه‌گویی شامل 10 جلسه قرار گرفت. ابزارهای پژوهش عبارت بودند از: مقیاس مهارت‌های اجتماعی تگزاسTISS)) ، پرسشنامه افکار اضطرابی (ANTI) و پروتکل مداخله قصه‌گویی شناختی-هیجانی که روایی محتوایی آن‌ها توسط متخصصان روان‌شناسی و اساتید دانشگاه تأیید شد.داده‌ها در سطح توصیفی با محاسبه میانگین، انحراف استاندارد و واریانس، و در سطح استنباطی با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) تحلیل شدند. پردازش آماری با نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام گرفت.نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که مداخله قصه‌گویی به طور معناداری مهارت‌های اجتماعی را در دانش آموزان دختر ارتقا داده و سطوح اضطراب آنان را کاهش داد.

http://ns.journals.pnu.ac.ir/article_12943_88ac37ba4adc39e016c69d1238ef8607.pdf

دانشگاه پیام نور مطالعات نوین در علوم تربیتی 3115-9605 1 3 2026 02 20 The Effectiveness of Teaching Interactive Learning Strategies on Self-Directed Learning, Self-Regulation and Assignment Value in Students اثربخشی آموزش راهبردهای یادگیری تعاملی بر یادگیری خودراهبر، خودتنظیمی و ارزشگذاری تکالیف دانش‌آموزان 95 109 12994 10.30473/ns.2026.76958.1031 FA سعیده خجسته استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور یاسین سفاری کارشناسی ارشد تاریخ و فلسفه اموزش و پرورش جلیل خجسته رییس گروه فناوری اطلاعات اداره کل اموزش و پرورش استان کرمان Journal Article 2025 11 28 The present study proposed to investigate the effectiveness of teaching of interactive learning strategies on self-directed learning, self-regulation, and homework evaluation among sixth-grade male elementary school students in Bandar Khamir city. The research was a quasi-experimental study with a pretest-posttest design with a control group. From the statistical population, a sample of 40 people was selected using a two-stage cluster random sampling method and randomly assigned to two experimental groups of 20 people and a control group of 20 people. The measurement tools were the three self-directed learning questionnaires of Fisher et al. (2001), the self-regulation questionnaire of Bouffard et al. (1995), the homework evaluation questionnaire of Pintrich et al (1991), and the jakesaw educational protocol (2020), which were taught to the experimental group in 10 training sessions with a frequency of 1 session per week and each session lasting 90 minutes. After formulating the research hypotheses, the results of the data analysis, which was conducted using SPSS software, showed that the use of interactive learning strategies training for students significantly improves the level of self-directed learning, self-regulation, and homework evaluation in them, and this effectiveness has been confirmed both in general and in detail. According to the research findings, it is suggested that the use of interactive learning strategies training in educational and training workshops should be given more attention by teachers, educational coaches, and parents. تحقیق حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش راهبردهای یادگیری تعاملی بر یادگیری خودراهبر، خودتنظیمی و ارزشگذاری تکالیف دانش‌آموزان پسر پایه ششم ابتدایی شهرستان بندر خمیر انجام شد. پژوهش یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌‌آزمون با گروه کنترل بود. که از بین جامعه آماری یک نمونه 40 نفری روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای دو مرحله ای انتخاب و صورت تصادفی در دو گروه آزمایش 20 نفر و در گروه کنترل 20 نفر قرار داده شدند. ابزار اندازه گیری سه پرسش نامه یادگیری خودراهبر فیشر و همکاران (2001)، پرسشنامه خودتنظیمی بوفارد و همکاران ( 1995) ،پرسشنامه ارزشگذاری تکالیف پینتریج، و همکاران(1991) و پروتکل آموزشی جیک ساو (2020) که در 10 جلسه آموزشی با فراوانی هر هفته 1 جلسه و هر جلسه 90 دقیقه به گروه آزمودنی آزمایش آموزش داده شد.پس از تدوین فرضیات تحقیق،جهت تحلیل داده های تحقیق که توسط نرم افزار SPSS انجام پذیرفت، نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که استفاده از آموزش راهبردهای یادگیری تعاملی برای دانش‌آموزان به طور معناداری میزان یادگیری خودراهبر،خودتنظیمی و ارزشگذاری تکالیف در آنها را بهبود می بخشد و این تاثیرگذاری هم به صورت کلی و هم به صورت جزئی مورد تایید بوده است.باتوجه به یافته های تحقیق پیشنهاد می شود،استفاده از آموزش راهبردهای یادگیری تعاملی در کارگاه های آموزشی و تربیتی بیش از پیش مورد توجه معلمان، مربیان پرورشی و والدین قرار گیرد.

http://ns.journals.pnu.ac.ir/article_12994_365671734b43fa2af467bdc7178a46be.pdf