دانشگاه پیام نور مطالعات نوین در علوم تربیتی 3115-9605 2 1 2026 03 21 Development and Validation of a General Attitude toward Artificial Intelligence Questionnaire for Students: A Two-Factor Model (Positive Attitude and Concern) ساخت و اعتباریابی پرسشنامه نگرش عمومی نسبت به هوش مصنوعی در دانش‌آموزان: یک مدل دو عاملی (نگرش مثبت و نگرانی) 13109 10.30473/ns.2026.77182.1039 FA زبیر صمیمی استادیار، گروه روانشناسی و تکنولوژی آموزشی، دانشگاه بین المللی چابهار، چابهار، ایران Journal Article 2025 11 23 Given the rapid increase in the use of artificial intelligence (AI) among Iranian students, developing a standardized instrument to assess their attitudes toward this phenomenon is of great importance. Therefore, the present study aimed to construct and validate the General Attitude toward Artificial Intelligence Questionnaire for students. The study employed a descriptive–survey design with an instrument validation approach. The statistical population consisted of all high school students in Chabahar during the 2024–2025 academic year (approximately 6,000 students). Using a convenience sampling method, 408 students who completed the questionnaires were selected as the study sample And responded to the researcher-made questionnaire on general attitudes towards artificial intelligence and the Chen et al. Artificial Intelligence Questionnaire (2022). To determine the validity of the instrument, content validity, construct validity, and convergent validity were assessed, and the reliability was also assessed using Cronbach's alpha coefficient and the correlation of each item with the total questionnaire score in SPSS version 27. The results of the Content Validity Index (CVI ≥ 0.80) and Content Validity Ratio (CVR ≥ 0.62) indicated acceptable values as judged by experts. Exploratory factor analysis revealed that the questionnaire consisted of 16 items in two main factors—positive attitude toward AI and concern about AI—which together explained 66.30% of the total variance. The item–total correlations ranged from 0.44 to 0.80, and the questionnaire showed a significant positive correlation with the AI Management Questionnaire (P<0.001), confirming its convergent validity. The reliability coefficients (Cronbach’s alpha) were 0.924 for the positive attitude subscale, 0.920 for the concern subscale, and 0.931 for the overall questionnaire. Based on these findings, the General Attitude toward Artificial Intelligence Questionnaire with 16 items and two subscales demonstrated satisfactory validity and reliability and can be used as a reliable tool for assessing students’ attitudes toward artificial intelligence. با توجه به افزایش روزافزون استفاده از هوش مصنوعی در میان دانش‌آموزان ایرانی، ساخت ابزاری استاندارد برای سنجش نگرش آنان نسبت به این پدیده از اهمیت بالایی برخوردار است. از این رو پژوهش حاضر با هدف ساخت و اعتباریابی پرسشنامه نگرش عمومی نسبت به هوش مصنوعی در دانش‌آموزان انجام شد. این پژوهش حاضر از نوع توصیفی-پیمایشی با رویکرد اعتباریابی ابزار بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان چابهار در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ (حدود 6 هزار نفر) بود که از میان آن‌ها، به روش در دسترس تعداد 408 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و به پرسشنامه محقق ساخته نگرش عمومی نسبت به هوش مصنوعی و پرسشنامه هوش مصنوعی چن و همکاران (2022) پاسخ دادند. برای تعیین روایی ابزار از روش‌های روایی محتوا، روایی سازه و روایی همگرا و برای سنجش پایایی نیز از ضریب آلفای کرونباخ و همبستگی هر نمره با نمره کل پرسشنامه در نرم افزار SPSS نسخه 27 استفاده شد. نتایج شاخص روایی محتوا و نسبت روایی محتوا ازنظر خبرگان برای سؤالات استخراج شده دارای مقادیر قابل قبول بودند (62/0CVR ≥ و80/0 CVI ≥). براساس نتایج تحلیل عاملی اکتشافی، پرسشنامه شامل 16 گویه در دو عامل نگرش مثبت به هوش مصنوعی و نگرانی نسبت به هوش مصنوعی بود که در مجموع 66٫30 درصد از واریانس کل را تبیین می‌کند. ضرایب همبستگی گویه‌ها با نمره کل بین 44/0 تا 80/0 و روایی همگرا پرسشنامه با پرسشنامه هوش مصنوعی معنا‌دار بود (001/0P<). ضریب پایایی نیز با روش آلفای کرونباخ برای خرده مقیاس ‌نگرش مثبت به هوش مصنوعی 924/0 و برای خرده مقیاس ‌نگرانی نسبت به هوش مصنوعی920/0 و برای کل پرسشنامه 931/0 به دست آمد. بر اساس نتایج پرسشنامه نگرش عمومی نسبت به هوش مصنوعی با 16 گویه و دو مؤلفه ‌مذکور از روایی و پایایی مطلوبی برخوردار است

دانشگاه پیام نور مطالعات نوین در علوم تربیتی 3115-9605 2 1 2026 03 21 From Social Constructivism to Social Identity Engineering in Türkiye’s Education System during the Erdoğan Era (2002–2025) گذار از سازه‌انگاری اجتماعی به مهندسی هویت اجتماعی در نظام آموزشی ترکیه در دوران اردوغان (۲۰۰۲ تا 2025) 13110 10.30473/ns.2026.77816.1048 FA اسماعیل بنی آدم گروه روابط بین الملل، دانشکده علوم سیاسی،دانشگاه آزاد، زنجان، ایران Journal Article 2025 12 24 This research examines the systematic transformation of Turkey’s educational system during the Justice and Development Party era (2002–2025). The central issue is the transition from a learner-centered “social constructivist” framework to a state-led “social identity engineering” project under Erdoğan. Although the 2005 reforms emphasized active learning driven by global standards, policies shifted toward ideological alignment, religious nationalism, and moral conditioning after 2010, particularly post-2016. The objective of this article is to conduct a multi-level analysis of this transition and identify mechanisms of semantic redefinition within the pedagogical system. Utilizing a qualitative research design, this study examines 60 primary sources—including policy documents, international reports, and textbooks—through thematic analysis. The findings reveal that recent reforms do not signify the total abandonment of constructivism; rather, prior pedagogical techniques have been redefined within a new value-based framework titled “Virtue-Value-Action” to cultivate “desirable citizens.” Consequently, by proposing a three-layered model (international, institutional, and pedagogical), this research concludes that Turkey’s educational changes represent a historical continuation of instrumentalism education for nation-building, characterized by heightened state control and content restructuring, serving as a cautionary tale for the critical analysis of educational concept redefinition in sensitive political contexts. این پژوهش به بررسی دگرگونی نظام آموزشی ترکیه در دوران حزب عدالت و توسعه (2002 تا 2025) می‌پردازد. مسئله اصلی، بررسی گذار نظام‌مند از یک چارچوب «سازه‌انگاری اجتماعی» یادگیرنده‌محور به طرحی برای «مهندسی هویت اجتماعی» از سوی دولت اردوغان است. اگرچه اصلاحات سال ۲۰۰۵ تحت تأثیر استانداردهای جهانی بر یادگیری فعال تأکید داشت، اما پس از ۲۰۱۰ و به‌ویژه پس از سال ۲۰۱۶، سیاست‌ها به سمت هم‌سوسازی ایدئولوژیک، ملی‌گرایی دینی و اخلاق‌مداری حرکت کردند. هدف این مقاله، تحلیل چندسطحی این گذار و شناسایی سازوکارهای بازتعریف معنایی در سیستم پداگوژی است. پژوهش حاضر با بهره‌گیری از تحلیلی کیفی، ۶۰ منبع اولیه شامل: اسناد سیاست‌گذاری، گزارش‌های بین‌المللی و کتاب‌های درسی را با روش تحلیل مضامین بررسی کرده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که اصلاحات اخیر به معنای حذف کامل سازه‌انگاری نیست، بلکه تکنیک‌های آموزشی پیشین در چارچوب ارزشی جدیدی به نام «فضیلت ارزش عمل» بازتعریف شده‌اند تا شهروندی مطلوب تربیت کنند. در نتیجه، این پژوهش با ارائه الگویی سه‌لایه (بین‌المللی، نهادی، پداگوژیک) نتیجه می‌گیرد که تغییرات آموزشی ترکیه، تداوم تاریخیِ ابزاری‌سازی آموزش برای ملت‌سازی است که با تشدید کنترل دولتی و بازآرایی محتوایی همراه بوده و هشداری برای تحلیل دقیق‌تر بازتعریف مفاهیم آموزشی در بافت‌های سیاسی حساس محسوب می‌شود.

دانشگاه پیام نور مطالعات نوین در علوم تربیتی 3115-9605 2 1 2026 03 21 Predicting Academic Dishonesty Based on Academic Procrastination: The Mediating Role of Academic Self-Efficacy in Students پیش‌بینی بی‌صداقتی تحصیلی بر اساس اهمال‌کاری تحصیلی با توجه به نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان 13111 10.30473/ns.2026.78114.1058 FA علی ناظری دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند محسن مرکی 1. دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. امیرحیدر حیدری دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. علی جان نثار مقدم دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. Journal Article 2025 12 20 A B S T R A C T <br />The present study aimed to predict academic dishonesty based on academic procrastination with consideration of the mediating role of academic self-efficacy among male elementary school students in the second cycle of primary education in Ferdows County. The research method was correlational and based on structural equation modeling (SEM). The statistical population included all male students in the fourth to sixth grades of elementary schools in Ferdows County, from whom 340 participants were selected using stratified random sampling. The research instruments consisted of Solomon and Rothblum’s (1984) Academic Procrastination Questionnaire, Bandura’s (1997) Academic Self-Efficacy Questionnaire, and the Academic Dishonesty Questionnaire, McCabe (1993). Data were analyzed using SPSS-27 and AMOS-24 software. The results indicated a positive and significant relationship between academic procrastination and academic dishonesty (r =0.58), a negative and significant relationship between academic procrastination and academic self-efficacy (r=-0.61), and a negative and significant relationship between academic self-efficacy and academic dishonesty (r=-0.54). The structural model also demonstrated a good fit. Academic self-efficacy played a significant mediating role in the relationship between academic procrastination and academic dishonesty. The findings suggest that academic procrastination increases the likelihood of academic dishonesty through reducing academic self-efficacy. Therefore, strengthening academic self-efficacy can serve as an effective protective factor against academic dishonesty. چکیده<br />هدف پژوهش حاضر، پیش‌بینی بی‌صداقتی تحصیلی بر اساس اهمال‌کاری تحصیلی با توجه به نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی در دانش‌آموزان پسر دوره دوم ابتدایی شهرستان فردوس بود. روش پژوهش از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان پسر پایه‌های چهارم تا ششم ابتدایی شهرستان فردوس بود که با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای، ۳۴۰ نفر انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌های اهمال‌کاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (۱۹۸۴)، خودکارآمدی تحصیلی بندورا (۱۹۹۷) و بی‌صداقتی تحصیلی مک کب (1993) بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS-27 و AMOS-24 تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین اهمال‌کاری تحصیلی و بی‌صداقتی تحصیلی رابطه مثبت و معنادار (r=0.58)، بین اهمال‌کاری تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی رابطه منفی و معنادار (r=-0.61) و بین خودکارآمدی تحصیلی و بی‌صداقتی تحصیلی رابطه منفی و معنادار (r=-0.54) وجود دارد. مدل ساختاری نیز از برازش مطلوب برخوردار بود. خودکارآمدی تحصیلی نقش میانجی معنادار در رابطه بین اهمال‌کاری تحصیلی و بی‌صداقتی تحصیلی را ایفا کرد. یافته‌ها حاکی از آن است که اهمال‌کاری تحصیلی از طریق کاهش خودکارآمدی تحصیلی، احتمال گرایش به بی‌صداقتی تحصیلی را افزایش می‌دهد. بنابراین، تقویت خودکارآمدی تحصیلی می‌تواند به عنوان یک عامل محافظتی مؤثر در برابر بی‌صداقتی عمل کند..

دانشگاه پیام نور مطالعات نوین در علوم تربیتی 3115-9605 2 1 2026 03 21 Exploring the Study Habits of University of Isfahan Students According to Gender, Academic Year, and Field of Study بررسی عادت‌های مطالعه دانشجویان دانشگاه اصفهان با توجه به جنسیت، سنوات تحصیلی و رشته تحصیلی 13135 10.30473/ns.2026.78149.1060 FA بهاره خراسانی دانشجوی ارشد علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. احمدرضا نصراصفهانی استاد گروه علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. یاسمین عابدینی دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. Journal Article 2025 12 22 The purpose of this study is Exploring the Study Habits of University of Isfahan Students According to Gender, Academic Year , and Field of Study. This study is descriptive-survey in nature. The statistical population includes all third and fourth-year undergraduate students at the University of Isfahan, who were studying Education, Counseling, Civil Engineering, and Surveying in the academic year 2024-2025. The sampling method for this research is census. The Palsane and Sharma Study Habits Questionnaire was used for data collection. A total of 223 individuals responded to the questionnaire. The SPSS version 27 software was used for data analysis. The findings indicated that the average study habits of the University of Isfahan students are at a moderate level (M=47.87).Regarding the gender variable, a significant difference was found between men and women only in the mean scores of the Note-taking and Memory components; specifically, the mean scores for these components were higher in women than in men. In terms of academic year, only the difference in health means between third-year and fourth-year students was significant; more precisely, the average health score of fourth-year students was higher than that of third-year students. Concerning the field of study, a significant difference in memory means was observed between the Educational Sciences-Civil Engineering and Educational Sciences-Surveying groups; in other words, the mean memory score in Educational Sciences was higher than in Civil Engineering and Surveying. Ultimately, given the gap between the current situation and the ideal level, it is necessary to develop targeted programs to improve students’ study habits. هدف این پژوهش بررسی وضعیت عادت‌های مطالعه دانشجویان دانشگاه اصفهان با توجه به جنسیت، سنوات تحصیلی و رشته تحصیلی است. پژوهش از نوع توصیفی پیمایشی است. جامعه آماری کلیه دانشجویان سال سوم و چهارم کارشناسی دانشگاه اصفهان که در سال 1403 -1404 در رشته‌های علوم تربیتی، مشاوره، عمران و نقشه‌برداری مشغول به تحصیل بودند. روش نمونه‌گیری این پژوهش سرشماری است. برای گرداوری داده‌ها از پرسشنامه‌ی عادت‌های مطالعه پالسانی و شارما استفاده شد. در مجموع 223 نفر به پرسشنامه پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS نسخه 27 استفاده شد.<br />یافته‌ها نشان داد میانگین عادت‌های مطالعه دانشجویان دانشگاه اصفهان در وضعیت متوسطی قرار دارد (87/47M=). در بررسی متغیر جنسیت، تنها متوسط مولفه‎های یادداشت کردن و حافظه در بین زنان و مردان تفاوت معناداری دارد به عبارت دقیق‌تر، میانگین مولفه‌ی یادداشت کردن و حافظه در زنان بالاتر از مردان است. در بررسی متغیر سنوات تحصیلی، فقط تفاوت میانگین تندرستی در بین دانشجویان سال سوم و چهارم معنادار است به عبارت دقیق‌تر، متوسط مولفه‌ی تندرستی در بین دانشجویان سال چهارم بیشتر از دانشجویان سال سوم است. در بررسی متغیر رشته تحصیلی میانگین حافظه بین دو رشته علوم‌تربیتی- عمران و علوم‌تربیتی- نقشه‌برداری تفاوت معناداری دارند به عبارتی، میانگین حافظه در رشته علوم‌تربیتی بیشتر از عمران و نقشه‌برداری است. در نهایت، با توجه به فاصله وضعیت موجود با سطح ایده‌آل، تدوین برنامه‌های هدفمند جهت ارتقای عادت‌های مطالعه دانشجویان ضروری است.

دانشگاه پیام نور مطالعات نوین در علوم تربیتی 3115-9605 2 1 2026 03 21 An analysis of the mediating rolof academic procrastination in the relationship between cyberspace usage and aggression among sixth grade elementary school students واکاوی نقش میانجی اهمالکاری تحصیلی در رابطه بین استفاده از فضای مجازی و پرخاشگری دانش آموزان پایه ششم ابتدایی 13252 10.30473/ns.2026.78591.1070 FA مریم درویشی استادیار، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران رحیم رحیمی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی تربیتی،دانشکده علوم انسانی،دانشگاه آزاد اسلامی،واحد همدان،ایران.آموزگار Journal Article 2025 12 27 IIntroduction and Objective: The emergence of social networks has provided new challenges and opportunities for understanding learners' motivation. Therefore, the main objective of this study was An analysis of the mediating role of academic procrastination in the relationship between cyberspace usage and aggression among sixth grade elementary school students <br />. Method: The study was applied in terms of purpose and descriptive in terms of method, correlational. The statistical population was all sixth‌grade elementary school male students in Dargazin County (260 people) in the academic year 1403-1404, 260 people. 152 people were selected using the Krejci and Morgan table and were reduced to 120 people due to attrition. The sampling method used was a multi-stage cluster. The measurement tools in this study included three standard cyberspace questionnaires: Lee et al. (2005), Nielsen's aggression questionnaire (2000), and the Savari academic procrastination questionnaire (2011). data were analyzed using descriptive statistics such as frequency distribution table, graphs, mean and standard deviation and to test statistical hypotheses of correlation coefficient and structural equation using smart pls and smart pls (3, 3, 3). Findings: the results showed that: there is a meaningful relation between the use of cyberspace and aggression with the mediating role of academic procrastination among students. there is a meaningful relation between the use of cyberspace and academic procrastination; there is a meaningful relation between the use of virtual space and academic procrastination (p<0.005). Conclusion: The findings indicate the negative impact of using cyberspace on students' academic performance and social relationships. Therefore, given the importance of the relationship between cyberspace and aggression and procrastination, identifying the factors affecting students' excessive use of cyberspace and their excessive involvement with cyberspace, which has many negative effects on their mental and physical health, should be a priority for governments, parents, schools and other relevant organizations. مقدمه و هدف: ظهور شبکه‌های اجتماعی چالش‌ها و فرصت‌های جدیدی را برای درک انگیزه فراگیران فراهم کرده است. بنابراین هدف اصلی این پژوهش واکاوی نقش میانجی اهمالکاری تحصیلی در رابطه بین استفاده از فضای مجازی و پرخاشگری دانش آموزان پایه ششم ابتدایی بود. روش: پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری، کلیه دانش-آموزان پسر پایه ششم ابتدایی شهر درگزین در سال تحصیلی 1403-1404 به تعداد 260 نفر بود که تعداد 152 نفر با استفاده از جدول کرجسی و مورگان انتخاب شد و به دلیل ریزش، به 120 نفر تقلیل یافت. روش نمونه گیری استفاده شده، خوشه‌ای چند مرحله‌ای بود. ابزار اندازه‌گیری در این پژوهش شامل سه پرسشنامه استاندارد فضای مجازی لی و همکاران(2005) ، پرسشنامه پرخاشگری نیلسون (2000) و پرسشنامه اهمال‌کاری تحصیلی سواری (1390) بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از شاخص‌های آماری توصیفی نظیر جدول توزیع فراوانی، نمودار، میانگین و انحراف استاندارد انجام شد و جهت آزمون فرضیه‌های آماری از ضریب همبستگی و معادلات ساختاری با استفاده از SPSS26 و Smart pls(3,3,3) استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشادن داد که: مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخورداست؛ بین استفاده از فضای مجازی با پرخاشگری با نقش میانجی اهمال‌کاری تحصیلی دانش‌آموزان رابطه معنی دار وجود دارد. بین استفاده از فضای مجازی و پرخاشگری رابطه معنی دار وجود دارد. بین استفاده از فضای مجازی و اهمال کاری تحصیلی و بین اهمالکاری و پرخاشگری رابطه معنی دار وجود دارد (0.005 p<). نتیجه‌گیری: یافته ها بیانگر تاثیر استفاده از فضای مجازی بر پرخاشگری و اهمال کاری دانش‌آموزان بود. لذا با توجه به رابطه استفاده از فضای مجازی با پرخاشگری و اهمال کاری، شناخت وکنترل عوامل موثر بر استفاده بی رویه دانش آموزان از این فضا از سوی دولت ها ، والدین ، مدارس و سایر ارگان‌های مربوطه، ضروری به نظر می رسد.

دانشگاه پیام نور مطالعات نوین در علوم تربیتی 3115-9605 2 1 2026 03 21 An Analysis of Strategies and Activities for Enhancing Students’ Academic Motivation Based on Deci and Ryan’s Self-Determination Theory واکاوی راهکارها و فعالیت های ارتقای انگیزه ی تحصیلی دانش آموزان بر اساس نظریه خودتعیین گری دسی و رایان 13277 10.30473/ns.2026.77977.1054 FA فرزانه ناظم کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، گروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، کیمیا محمودی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، گروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، احمد عابدی استاد گروه روان شناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. Journal Article 2025 12 10 The present study aimed to explore strategies and activities for enhancing students' academic motivation based on Deci and Ryan's Self-Determination Theory. A qualitative approach with deductive thematic analysis was employed. The target population consisted of all credible domestic and international academic articles published in the field of Self-Determination Theory and students' academic motivation. The research sample was selected through purposive sampling based on predefined inclusion criteria; specifically, from 28 articles identified through Google Scholar, ScienceDirect, and SID databases, 14 articles were ultimately selected for analysis. The data collection instrument was a researcher-made information extraction form, the validity of which was confirmed through expert review and the reliability through peer review. Data analysis was conducted using a six-step thematic analysis framework. The findings revealed three main components — autonomy-centeredness, competence enhancement, and relatedness and belonging — each comprising five sub-components, all of which play a pivotal role in promoting academic motivation. The overall conclusion indicates that the simultaneous satisfaction of these three basic psychological needs is a fundamental prerequisite for the development of sustained intrinsic motivation, academic perseverance, and learning identity in students. هدف پژوهش حاضر واکاوی راهکارها و فعالیت‌های ارتقای انگیزه تحصیلی دانش‌آموزان بر اساس نظریه خودتعیین‌گری دسی و رایان بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون قیاسی انجام شد. جامعه هدف شامل کلیه مقالات علمی معتبر داخلی و خارجی منتشرشده در حوزه نظریه خودتعیین‌گری و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان بود. نمونه پژوهش با روش نمونه‌گیری هدفمند و بر اساس معیارهای ورود مشخص انتخاب شد؛ بدین صورت که از میان ۲۸ مقاله شناسایی‌شده از پایگاه‌های Google Scholar ، ScienceDirect و SID، در نهایت ۱۴ مقاله برای تحلیل انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها فرم استخراج اطلاعات محقق‌ساخته بود و روایی آن از طریق بازبینی متخصصان و پایایی آن از طریق بازبینی همتا تأیید شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از چارچوب شش‌مرحله‌ای تحلیل مضمون انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد که سه مؤلفه اصلی شامل خودمختاری‌محوری، شایستگی‌افزایی و ارتباط و تعلق، هر کدام با پنج زیرمؤلفه، نقش محوری در ارتقای انگیزه تحصیلی دارند. نتیجه‌گیری کلی حاکی از آن است که ارضای هم‌زمان این سه نیاز روان‌شناختی پایه، پیش‌نیاز اساسی شکل‌گیری انگیزش درونی پایدار، پشتکار تحصیلی و هویت یادگیری در دانش‌آموزان است.